آموزش مراقبت از گوساله ها از زمان از شیرگیری تا یکسالگی

چکیده

مراقبت از گوساله ها از زمان از شیرگیری تا یکسالگی، یکی از کم زحمت ترین کارهای مدیریتی است

مدت کوتاهی بعد از زمان از شیرگیری، گوساله ها را در گروههای 8 تا 10 راس و در جایگاههای گروهی جای می دهند، برنامه تغذیه برای گوساله ها تا چهار ماهگی باید یک شروع شده باشد که حداقل 16 درصد پروتئین خام داشته باشد بقیه به کیفیت و مصرف علوفه میزان افزایش وزن و وضعیت بدنی، گوساله باید روزانه 1 تا 5/2 کیلوگرم شروع کننده تغذیه شود ممکن است از علف  خشک و سیلوی علوفه نیز استفاده کرد اما باید در تمام اوقات آب در دسترس تلیسه باشد.

در 4 ماهگی می توان جیره تلیسه را به کنسانتره ای که 14 تا 16 درصد پروتئین دارد تغییر داد در اغلب موارد 2 کیلو گرم کنسانتره در روز رشد و وضعیت بدنی مناسب را ایجاد می کند هنگامی که تلیسه ها 10 ماهه هستند در صورت وجود علوفه مرغوب می توان مصرف کنسانتره را قطع نمود. جیره تلیسه باید مقدار کافی نمک و همچنین مکمل های تلیسه فقر، مواد معدنی کمیاب ویتامین های E,D,A نیز داشته باشد بعد از قطع مصرف کنسانتره استفاده از مکمل فسفر بسیار مهم است.

به ادامه مطالب بروید

ادامه نوشته

معیارهای مهم برای خرید گاو شیری

نشانه های عمومی گاو سالم
 قبل ازخرید گاو شیری باید ازسالم وبیمارنبودن آن اطمینان پیدا کنید. باید توجه کنید که گاو مورد نظر به طور مرتب واکسینه شده است وکارت بهداشت دارد. یک گاو سالم،‌تحرک کافی،‌چشمان شفاف، درشت و براق،‌موهای براق و تمیز،‌گوش برجسته و سیخ ،‌پوزه صاف و مرطوب و لب های گشاده دارد.
 دقت کنید تا حرکت های غیرعادی گاو را با تحرک وشادابی آن اشتباه نگیرید . گاو را حرکت دهید تا ازمناسب بودن فاصله سم ها،‌راه رفتن منظم گاو ولنگ نزدن آن،‌ مطمئن شوید.
 
 ویژگی های اختصاصی گاوهای شیری
 قد و قامت(اندازه قد)
 خوب است بدانید که قد حیوان اثری درشیردهی آن ندارد. ولی گاو کوچک و ضعیف به علت این که
 نمی تواند غذای بیشتری بخورد ودرتلقیح مصنوعی به اسپرم های خوب،‌جواب نمی دهد،‌برای نگهداری مناسب نیست.
 
 درهرصورت گاوها را به سه دسته تقسیم می کنند:
 1- قد بلند به ارتفاع 150 تا 147/5 سانتی متر
 2- قد متوسط به ارتفاع 140 تا 137/5 سانتی متر
 3- کوتاه قد به ارتفاع 130 تا 127/5 سانتی متر
 

به ادامه مطالب بروید

ادامه نوشته

منحنی شیردهی گاو

- شیردهی با تولید نسبتاً زیاد آغاز می شود و ترشح شیر ادامه می یابد تا اینکه در هفته های 6-3 به اوج خود می رسد.
- بعد از رسیدن به اوج تولید، از میزان تولید به تدریج کاسته می شود.
- رسیدن به اوج در گاوهای پرتولید طولانی تر از گاوهای کم تولید است.
- منحنی شیردهی میزان تولید شیر گاو را پس از تولد و ترشح آغوز تا زمان خشکی (تقریباً300 روز) نشان می دهد.
- منحنی : نقطه اوج تولید شیر، سطح تداوم و اثر حوادث خاص بر تولید شیر را مشخص می کند.
- نمودار شیردهی تقریباً ثابت است و از روی آن می توان میزان تولید شیر را براساس اوایل دوره پیش بینی کرد.
- گاوها در اولین دوره شیردهی دارای و منحنی شیردهی مسطحی هستند.
- گاوها در اولین دوره شیردهی در سطحی معادل 25% گاوهای بالغ به اوج تولید می رسند.
- گاوهای بالغ نسبت به گاوهای شکم اول در سطح بالاتری از تولید به اوج می رسند ولی تداوم اوج در آن ها چندان مطلوب نیست.
- به کاهش تولید شیر پس از رسیدن به اوج شیردهی تداوم شیردهی گفته می شود.
- تداوم شیردهی به طور میانگین باید در حدود 96 -94 درصد باشد. مثلاً تولید شیر هر ماه باید تقریباً 95 درصد یک ماه قبل باشد.
- میزان افت تولید پس از سپری شدن اوج تولید شیر در تلیسه 2/0 درصد در روز ودر گاو بالغ 3/0 درصد در روز می باشد.

به ادامه مطالب بروید

ادامه نوشته

نحوه امتیازدهی وضعیت بدنی در گاو

مقدمه:

در هر گاوداری گاوهایی وجود دارد که برای دوره ی شیردهی خود خیلی چاق یا خیلی لاغر هستند که بایستی این گاوها شناسایی شوند که عدم شناسایی آنها باعث از دست دادن تولید و کاهش راندمان تولید مثل هزینه زیادی در بر دارد. با توجه به اینکه گاو دوره ای که قادر به مصرف کافی خوراک نیست برای رفع نیازهای حیاتی و تولیدی خود چربی ذخیره ای را به مصرف می کند، اگر ما بتوانیم از طریق مشاهده و لمس در کمترین زمان میزان چربی ذخیره را در بدن حیوان برآورد کنیم می توانیم مدیریت مناسبی در این خصوص داشته باشیم، در این راستا از امتیاز شرایط بدنی بعنوان ابزار مدیریتی استفاده می شود.

BCS:

Body Condition Score  یا امتیاز شرایط بدنی یک شاخص مهم در ارتباط با میزان ذخایرچربی زیر پوست است و میزان چربی زیر پوست گاو بیانگر ذخیره انرژی حیوان می باشد. که ا ستفاده از آن  برای افزایش سطح تولید شیر در هر دوره شیردهی بسیار اهمیت دارد.

هدف از تعیین وضعیت بدنی بهبود سلامت گله ، تولید شیر ، بهبود فرایند تولید مثل و سوددهی است.

به ادامه مطالب بروید

ادامه نوشته

مدیریت و پرورش گوساله با تاکید بر تغذیه، از شیر گیری ، انتقال و پروار

فایلی با عنوان مدیریت و پرورش گوساله با تاکید بر تغذیه، از شیر گیری ، انتقال و پروار رو که توسط دوست عزیزم مهندس وهب عظیم زاده تهیه شده رو قرار دادم که میتونید از قسمت زیر دانلود کنید.

به ادامه مطالب بروید

ادامه نوشته

آموزش مراقبت از گوساله ها از زمان از شیرگیری تا یک سالگی

چکیده

مراقبت از گوساله ها از زمان از شیرگیری تا یکسالگی، یکی از کم زحمت ترین کارهای مدیریتی است

مدت کوتاهی بعد از زمان از شیرگیری، گوساله ها را در گروههای 8 تا 10 راس و در جایگاههای گروهی جای می دهند، برنامه تغذیه برای گوساله ها تا چهار ماهگی باید یک شروع شده باشد که حداقل 16 درصد پروتئین خام داشته باشد بقیه به کیفیت و مصرف علوفه میزان افزایش وزن و وضعیت بدنی، گوساله باید روزانه 1 تا 5/2 کیلوگرم شروع کننده تغذیه شود ممکن است از علف  خشک و سیلوی علوفه نیز استفاده کرد اما باید در تمام اوقات آب در دسترس تلیسه باشد.

در 4 ماهگی می توان جیره تلیسه را به کنسانتره ای که 14 تا 16 درصد پروتئین دارد تغییر داد در اغلب موارد 2 کیلو گرم کنسانتره در روز رشد و وضعیت بدنی مناسب را ایجاد می کند هنگامی که تلیسه ها 10 ماهه هستند در صورت وجود علوفه مرغوب می توان مصرف کنسانتره را قطع نمود. جیره تلیسه باید مقدار کافی نمک و همچنین مکمل های تلیسه فقر، مواد معدنی کمیاب ویتامین های E,D,A نیز داشته باشد بعد از قطع مصرف کنسانتره استفاده از مکمل فسفر بسیار مهم است.

پرورش تلیسه های مسنتر از یکسال آسان و کم هزینه است زیرا در این سن شکمبه حیوان رشد کافی یافته و به آسانی می تواند انرژی و پروتئین لازم را از علوفه خشک، سیلو یا مرتع به دست آورد. در صورت مصرف علف خشک یا سیلوی ذرت باید پروتئین بیشتری برای این حیوانات فراهم شود. مکمل مواد معدنی نیز لازم است دامهایی که علوفه لگومینه مصرف می کنند کلسیم کافی دریافت می نمایند لیکن فسفر کافی در اختیار آنها قرار گیرد. در صورت استفاده از سیلوی ذرت فراهم نمودن کلسیم و فسفر ضروری است. نمک معدنی کمیاب باید به طور آزاد در دسترس آنها قرار گیرد. 2 تا 3 ماه قبل از تاریخ زایمان مورد انتظار باید تغذیه کنسانتره در تلمبه ها آغاز شود تا مواد مغذی برای رشد جنین فراهم گردد. هدف از برنامه پرورش تلیسه داشتن حیوانی با جثه مناسب و بزرگ است بطوری که بتواند در 15 ماهگی یا قبل از آن جفتگیری نماید. برای تولید تلیسه های بزرگی که در 24 ماهگی زایمان کننده حداقل وزن مطلوب در حین جفتگیری برای نژادهای هلشتاین و براون سوئیس 330 کیلوگرم ایرشایر 273 کیلوگرم، جرسی 227 کیلوگرم و در نهایت گرنری 250 کیلوگرم می باشد.

تغذیه بیش از حد، تلیسه های به وجود می آورد که در هنگام  زایمانی چاق هستند. شیر کمتری تولید می نمایند پستانهای آنها بافت ترشحی کافی ندارند حیواناتی که در سطوح کمتر از نیازهای توصیه شده از تولد تا زایمان تغذیه شوند به اندازه حیوانات با تغذیه طبیعی، شیر تولید نمی کنند. تلیسه هایی که قبل از زایمان کمتر از حد نیاز تغذیه می شوند به دلیل کوچکتر بودن جثه سخت زائی های بیشتر را خواهند داشت تغذیه نا مناسب بلوغ را نیز به تاخیر می اندازد. اگر مصرف متوسط تا زیاد مواد غذایی رعایت شود تلیسه ها باید قبل از 15 ماهگی جفتگیری شد تغذیه بیش از حد تلیسه ها یکساله و جفتگیری بعد از 15 ماهگی با صرفه نیست میزان افزایش وزن تلیسه های نژاد بزرگ باید 7/0 تا 8/0 کیلوگرم در روز و تلیسه های نژاد کوچک باید 6/0 تا 7/0 کیلوگرم در روز باشد.

به ادامه مطالب بروید

ادامه نوشته