آموزش مراقبت از گوساله ها از زمان از شیرگیری تا یکسالگی

آموزش مراقبت از گوساله ها از زمان از شیرگیری تا یکسالگی

چکیده

مراقبت از گوساله ها از زمان از شیرگیری تا یکسالگی، یکی از کم زحمت ترین کارهای مدیریتی است

مدت کوتاهی بعد از زمان از شیرگیری، گوساله ها را در گروههای 8 تا 10 راس و در جایگاههای گروهی جای می دهند، برنامه تغذیه برای گوساله ها تا چهار ماهگی باید یک شروع شده باشد که حداقل 16 درصد پروتئین خام داشته باشد بقیه به کیفیت و مصرف علوفه میزان افزایش وزن و وضعیت بدنی، گوساله باید روزانه 1 تا 5/2 کیلوگرم شروع کننده تغذیه شود ممکن است از علف  خشک و سیلوی علوفه نیز استفاده کرد اما باید در تمام اوقات آب در دسترس تلیسه باشد.

در 4 ماهگی می توان جیره تلیسه را به کنسانتره ای که 14 تا 16 درصد پروتئین دارد تغییر داد در اغلب موارد 2 کیلو گرم کنسانتره در روز رشد و وضعیت بدنی مناسب را ایجاد می کند هنگامی که تلیسه ها 10 ماهه هستند در صورت وجود علوفه مرغوب می توان مصرف کنسانتره را قطع نمود. جیره تلیسه باید مقدار کافی نمک و همچنین مکمل های تلیسه فقر، مواد معدنی کمیاب ویتامین های E,D,A نیز داشته باشد بعد از قطع مصرف کنسانتره استفاده از مکمل فسفر بسیار مهم است.

به ادامه مطالب بروید

ادامه نوشته

جایگاه گوساله های شیرخوار

جایگاه گوساله های شیرخوار چگونه باید باشد

جایگاه گوساله های شیرخوار

 انواع جایگاه:


گوساله های شیرخوار را می توان در جایگاه های  مختلفی نگهداری دارد که انتخاب هر کدام به دیدگاه گاودار، میزان سرمایه گذاری و ... بستگی دارد. این جایگاه ها عبارتند از:

1- هچ‌های انفرادی (Individual Hutches)

هچ‌های انفرادی که در ایران بیشترین کاربرد را دارد به اشکال مختلف مورد استفاده قرار می‌گیرند. هچ‌ها ممکن است از دو قسمت مسقف و غیرمسقف تشکیل شده یا یک فقط دارای یک بخش مسقف باشد. از سوی دیگر این نوع جایگاه‌ها ممکن است که در اصطبل یا محوطه باز قرار داده شوند. در زیر، دو شکل بتونی (ثابت) و پلاستیکی (متحرک) نشان داده شده است.

به ادامه مطالب بروید

ادامه نوشته

مدیریت و پرورش گوساله با تاکید بر تغذیه، از شیر گیری ، انتقال و پروار

مدیریت و پرورش گوساله با تاکید بر تغذیه، از شیر گیری ، انتقال و پروار

فایلی با عنوان مدیریت و پرورش گوساله با تاکید بر تغذیه، از شیر گیری ، انتقال و پروار رو که توسط دوست عزیزم مهندس وهب عظیم زاده تهیه شده رو قرار دادم که میتونید از قسمت زیر دانلود کنید.

به ادامه مطالب بروید

ادامه نوشته

آموزش مراقبت از گوساله ها از زمان از شیرگیری تا یک سالگی

آموزش مراقبت از گوساله ها از زمان از شیرگیری تا یکسالگی


چکیده

مراقبت از گوساله ها از زمان از شیرگیری تا یکسالگی، یکی از کم زحمت ترین کارهای مدیریتی است

مدت کوتاهی بعد از زمان از شیرگیری، گوساله ها را در گروههای 8 تا 10 راس و در جایگاههای گروهی جای می دهند، برنامه تغذیه برای گوساله ها تا چهار ماهگی باید یک شروع شده باشد که حداقل 16 درصد پروتئین خام داشته باشد بقیه به کیفیت و مصرف علوفه میزان افزایش وزن و وضعیت بدنی، گوساله باید روزانه 1 تا 5/2 کیلوگرم شروع کننده تغذیه شود ممکن است از علف  خشک و سیلوی علوفه نیز استفاده کرد اما باید در تمام اوقات آب در دسترس تلیسه باشد.

در 4 ماهگی می توان جیره تلیسه را به کنسانتره ای که 14 تا 16 درصد پروتئین دارد تغییر داد در اغلب موارد 2 کیلو گرم کنسانتره در روز رشد و وضعیت بدنی مناسب را ایجاد می کند هنگامی که تلیسه ها 10 ماهه هستند در صورت وجود علوفه مرغوب می توان مصرف کنسانتره را قطع نمود. جیره تلیسه باید مقدار کافی نمک و همچنین مکمل های تلیسه فقر، مواد معدنی کمیاب ویتامین های E,D,A نیز داشته باشد بعد از قطع مصرف کنسانتره استفاده از مکمل فسفر بسیار مهم است.

پرورش تلیسه های مسنتر از یکسال آسان و کم هزینه است زیرا در این سن شکمبه حیوان رشد کافی یافته و به آسانی می تواند انرژی و پروتئین لازم را از علوفه خشک، سیلو یا مرتع به دست آورد. در صورت مصرف علف خشک یا سیلوی ذرت باید پروتئین بیشتری برای این حیوانات فراهم شود. مکمل مواد معدنی نیز لازم است دامهایی که علوفه لگومینه مصرف می کنند کلسیم کافی دریافت می نمایند لیکن فسفر کافی در اختیار آنها قرار گیرد. در صورت استفاده از سیلوی ذرت فراهم نمودن کلسیم و فسفر ضروری است. نمک معدنی کمیاب باید به طور آزاد در دسترس آنها قرار گیرد. 2 تا 3 ماه قبل از تاریخ زایمان مورد انتظار باید تغذیه کنسانتره در تلمبه ها آغاز شود تا مواد مغذی برای رشد جنین فراهم گردد. هدف از برنامه پرورش تلیسه داشتن حیوانی با جثه مناسب و بزرگ است بطوری که بتواند در 15 ماهگی یا قبل از آن جفتگیری نماید. برای تولید تلیسه های بزرگی که در 24 ماهگی زایمان کننده حداقل وزن مطلوب در حین جفتگیری برای نژادهای هلشتاین و براون سوئیس 330 کیلوگرم ایرشایر 273 کیلوگرم، جرسی 227 کیلوگرم و در نهایت گرنری 250 کیلوگرم می باشد.

تغذیه بیش از حد، تلیسه های به وجود می آورد که در هنگام  زایمانی چاق هستند. شیر کمتری تولید می نمایند پستانهای آنها بافت ترشحی کافی ندارند حیواناتی که در سطوح کمتر از نیازهای توصیه شده از تولد تا زایمان تغذیه شوند به اندازه حیوانات با تغذیه طبیعی، شیر تولید نمی کنند. تلیسه هایی که قبل از زایمان کمتر از حد نیاز تغذیه می شوند به دلیل کوچکتر بودن جثه سخت زائی های بیشتر را خواهند داشت تغذیه نا مناسب بلوغ را نیز به تاخیر می اندازد. اگر مصرف متوسط تا زیاد مواد غذایی رعایت شود تلیسه ها باید قبل از 15 ماهگی جفتگیری شد تغذیه بیش از حد تلیسه ها یکساله و جفتگیری بعد از 15 ماهگی با صرفه نیست میزان افزایش وزن تلیسه های نژاد بزرگ باید 7/0 تا 8/0 کیلوگرم در روز و تلیسه های نژاد کوچک باید 6/0 تا 7/0 کیلوگرم در روز باشد.

به ادامه مطالب بروید

ادامه نوشته

بافرها و اهميت آنها در جيره نشخوار کنندگان (گاو)


نشخوارکنندگان سیستم پیچیده ای برای تنظیم اسید و باز بدن دارند . اگر PH شکمبه بهینه نباشد ، مصرف ماده خشک کاهش می یابد و بروز اسیدوز می تواند سلامتی را به خطر انداخته و باعث کاهش تولید پروتئین میکروبی گردد . بافرهای حقیقی متشکل از یک اسید ضعیف و نمک آن می باشند . این ترکیبات در مقابل تغییرات PH مقاومت می کنند . ترکیبات دیگری نیز وجود دارند که سبب افزایش PH مایع شکمبه ای می شوند و تحت عنوان ترکیبات بازی کننده یا خنثی کننده شناخته می شوند . استفاده صحیح از بافرهای غذایی ممکن است سازگاری به جیره را افزایش دهد . تجمع زیاد اسید لاکتیک در شکمبه سبب می شود که PH شکمبه از حدود 6/8 به 5/5 یا حتی پایین تر سقوط کند که حتی ممکن است سبب مرگ حیوان گردد . میزان کاهش PH شکمبه تغییراتی است که در اسیدهای چرب فرار تولیدی در شکمبه به میزان 40 ـ 30 درصد افزایش یافته و استات به میزان 50 ـ 40 درصد کاهش می یابد . به علاوه افت PH شکمبه موجب تغییر در جمعیت میکروبی شکمبه شده و سرعت عبور مواد غذایی از شکمبه و هضم ترکیبات الیافی را کاهش می دهد . در نهایت اسید لاکتیک تولیدی در شکمبه تجمع پیدا کرده و با جذب به جریان خون سبب افزایش اسیدیته خون می شود . به طوری که همین میزان باکتری های تجزیه کننده نشاسته که مقاوم به شرایط اسیدی هستند ، افزایش یافته و در همین حال باکتری های سلولیتیک کاهش می یابند . در چنین حالتی فعالیت نسبی آمیلاز به سلولاز در شکمبه افزایش می یابد . در مطالعات مختلف چنین استنباط شده است که بازدهی رشد میکروارگانیسم های عمده شکمبه ای به طور قابل ملاحظه ای با تغییر PH شکمبه متغیر است . باکتریهای سلولتیک و تولید کننده متان به سرعت به افت PH شکمبه به زیر 6 حساسیت نشان می دهند . پروتوزوآی شکمبه هم در PH پایین ناشی از تغذیه جیره های پر کنسانتره تحت تاثیر قرار می یگرند . با این حال تغذیه مقادیر کم کنسانتره سبب تحریک تراکم بیشتر پروتوزوآ در شکمبه می شود .

به ادامه مطالب بروید

ادامه نوشته

تاثیر پروبیوتیک بر خصوصیات عملکردی و فراسنجه های خونی گوساله های هلشتاین

تاثیر پروبیوتیک بر خصوصیات عملکردی و فراسنجه های خونی گوساله های هلشتاین
در این پست نیز فایلی در مورد گوساله با عنوان  تاثیر پروبیوتیک بر خصوصیات عملکردی و فراسنجه های خونی گوساله های هلشتاین رو قرار دادم که مثل فایل قبلی جناب آقای مهندس وهب عظیم زاده زحمت تهیه آن را کشیده هستش. پایان نامه ی ارشد مهندس وهب عظیم زاده  در رابطه با  اثر پروبیوتیک در گوساله ها بود که این فایل ، پاورپوینت  درس سمینار ایشان می باشد.

به ادامه مطالب بروید

ادامه نوشته